คุณโสนัก: “20 ปอนด์”
ผู้หญิง: “ให้ 2 ปอนด์”
คุณโสนัก: “แต่ผ้าใบมีราคามากกว่า 2 ปอนด์!”
ผู้หญิง: “ตอนนั้นมันสะอาด”

ผู้หญิงคนนี้ฉลาดมาก!
เธอบอกว่าผ้าใบเปล่าๆ (ยังไม่มีภาพวาด)
อาจมีค่า
แต่เมื่อวาดภาพลงไปแล้ว
ผ้าใบไม่สะอาดอีกต่อไป
ดังนั้นมันมีค่าน้อยลง!

1. การต่อรองราคา
ผู้หญิงคนนี้เก่งมาก
ใช้เหตุผลแปลกๆ
เพื่อต่อรองราคาให้ต่ำลง

2. มุมมองที่แตกต่าง
• คุณโสนัก: ภาพวาด = ศิลปะ
• ผู้หญิง: ภาพวาด = ผ้าใบเปรอะเปื้อน

3. ค่านิยมของศิลปะ
ศิลปะมีค่าสำหรับคนที่เห็นคุณค่า
แต่สำหรับคนที่ไม่เห็นคุณค่า
มันอาจแค่“ผ้าเปรอะเปื้อน”

ตรรกะของคุณโสนัก:
ผ้าใบ + สี + ฝีมือ + เวลา
= ภาพวาด (20 ปอนด์)

ตรรกะของผู้หญิง:
ผ้าใบสะอาด (มีค่า)
+ วาดภาพ
= ผ้าใบเปรอะเปื้อน (มีค่าน้อยลง!)

เธอบอกว่าการวาดภาพ
ทำให้ผ้าใบเสียค่า
ไม่ใช่เพิ่มค่า!

ราคาเสนอ: 20 ปอนด์
ราคาต่อรอง: 2 ปอนด์
ส่วนต่าง: 18 ปอนด์ (90%!)

นี่เป็นการต่อรองที่รุนแรงมาก!

ผู้หญิงคนนี้ใช้กลยุทธ์
“ลดราคาสุดๆ”
เพื่อเริ่มการเจรจา

เรื่องนี้ตั้งคำถามว่า:

ศิลปะมีค่าจากอะไร?

• วัสดุ (ผ้าใบ, สี)?
• ฝีมือศิลปิน?
• ความสวยงาม?
• ความหายาก?
• ความต้องการของผู้ซื้อ?

คำตอบ: ทั้งหมดข้างบน!