กาลครั้งหนึ่ง ลูกสาวบ่นกับพ่อว่าชีวิตของเธอช่างน่าสังเวช และไม่รู้ว่าจะดำเนินไปอย่างไร เธอเหนื่อยหน่ายกับการต่อสู้ดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนว่าเมื่อปัญหาหนึ่งได้รับการแก้ไข ปัญหาใหม่ก็เกิดขึ้นตามมาในไม่ช้า

พ่อของเธอซึ่งเป็นพ่อครัว พาเธอไปที่ห้องครัว เขาเติมน้ำลงในหม้อสามใบแล้วตั้งไฟแรงให้แต่ละใบ เมื่อหม้อทั้งสามใบเริ่มเดือด เขาจึงใส่มันฝรั่งลงในหม้อใบหนึ่ง ไข่ลงในหม้อใบที่สอง และเมล็ดกาแฟบดลงในหม้อใบที่สาม

จากนั้นเขาก็ปล่อยให้มันต้มโดยไม่พูดอะไรกับลูกสาวสักคำ ลูกสาวคร่ำครวญและรออย่างใจร้อน สงสัยว่าเขากำลังทำอะไรอยู่

หลังจากผ่านไปยี่สิบนาที เขาก็ปิดเตา เขาหยิบมันฝรั่งออกจากหม้อแล้วใส่ลงในชาม เขาดึงไข่ออกมาแล้วใส่ลงในชาม จากนั้นเขาก็ตักกาแฟออกมาแล้วใส่ลงในถ้วย หันไปถามเธอ ❝ลูกสาว เห็นอะไรไหม❞

❝มันฝรั่ง ไข่ และกาแฟ❞ เธอตอบอย่างรีบร้อน

❝ลองมองใกล้ๆ ดูสิ แล้วลองสัมผัสมันฝรั่งดู❞ เขาพูด เธอทำตามและสังเกตว่ามันนิ่ม จากนั้นเขาจึงขอให้เธอหยิบไข่ขึ้นมาตอก หลังจากแกะเปลือกออก เธอก็สังเกตเห็นไข่ต้มสุก ในที่สุดเขาก็ขอให้เธอจิบกาแฟ กลิ่นหอมอันเข้มข้นของมันทำให้เธอยิ้มออกมา

❝พ่อ นี่มันหมายความว่าอย่างไร❞ เธอถาม

จากนั้นเขาก็อธิบายว่ามันฝรั่ง ไข่ และเมล็ดกาแฟ ต่างก็เผชิญกับปัญหาเดียวกัน นั่นก็คือ น้ำเดือด

🥔 มันฝรั่ง: แข็งและแข็งมาก แต่เมื่อนำไปต้มในน้ำเดือด มันก็จะนิ่มและอ่อนลง

🥚 ไข่: เปราะบาง มีเปลือกนอกบางๆ คอยปกป้องของเหลวภายในไว้ จนกระทั่งถูกนำไปแช่ในน้ำเดือด จากนั้นภายในไข่ก็แข็งขึ้น

☕ เมล็ดกาแฟบด: มีความพิเศษเฉพาะตัว เมื่อนำไปต้มในน้ำเดือด น้ำจะเปลี่ยนไปและเกิดเป็นรสชาติใหม่

❝เธอเป็นใคร เมื่อความทุกข์ยากมาเคาะประตูบ้าน เธอตอบสนองอย่างไร เธอเป็นมันฝรั่ง ไข่ หรือเมล็ดกาแฟ❞

Once upon a time, a daughter complained to her father that her life was miserable and that she didn’t know how she was going to make it. She was tired of fighting and struggling all the time. It seemed just as one problem was solved, another one soon followed.

Her father, a chef, took her to the kitchen. He filled three pots with water and placed each on a high fire. Once the three pots began to boil, he placed potatoes in one pot, eggs in the second pot, and ground coffee beans in the third pot.

He then let them sit and boil, without saying a word to his daughter. The daughter moaned and impatiently waited, wondering what he was doing.

After twenty minutes he turned off the burners. He took the potatoes out of the pot and placed them in a bowl. He pulled the eggs out and placed them in a bowl. He then ladled the coffee out and placed it in a cup. Turning to her he asked, ❝Daughter, what do you see?❞

❝Potatoes, eggs, and coffee,❞ she hastily replied.

❝Look closer and touch the potatoes.❞ He said. She did and noted that they were soft. He then asked her to take an egg and break it. After pulling off the shell, she observed the hard-boiled egg. Finally, he asked her to sip the coffee. Its rich aroma brought a smile to her face.

❝Father, what does this mean?❞ she asked.

He then explained that the potatoes, the eggs and coffee beans had each faced the same adversity – the boiling water.

🥔 The potato: Was strong and hard, but in boiling water, it became soft and weak.

🥚 The egg: Was fragile, with the thin outer shell protecting its liquid interior until it was put in the boiling water. Then the inside became hard.

☕ The ground coffee beans: Were unique. After being exposed to the boiling water, they changed the water and created something new.

❝Which are you? When adversity knocks on your door, how do you respond? Are you a potato, an egg, or a coffee bean?❞