|
Miss Sornthip had a cupboard, oh so wide and strong
คุณสรทิพย์มีตู้ใบหนึ่ง ใหญ่และแข็งแรงมาก
|
ตั้งอยู่ในห้องนอนของเธอ ทั้งที่มันไม่ควรอยู่ตรงนั้น |
Standing in her bedroom, where it didn’t belong |
|
She said, “This room is tiny, and that thing takes all the space |
เธอพูดว่า “ห้องนี้เล็กเกินไป ของชิ้นนี้กินพื้นที่หมดเลย |
|
ฉันจะย้ายมันไปห้องที่ใหญ่กว่า สักที่ในบ้านนี้” |
I’ll move it to a bigger room, somewhere in this place.” |
|
|
|
But the cupboard was heavy, and she wasn’t very strong |
แต่ตู้ใบนี้หนักมาก และเธอก็ไม่แข็งแรงพอ |
|
เธอจึงเรียกเพื่อนบ้านมาช่วย “ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?” |
So she called her neighbors, said, “Can you help me along?” |
|
They nodded kindly, she went to make some tea |
พวกเขาพยักหน้าด้วยความเต็มใจ ส่วนเธอไปชงชา |
|
ในขณะที่พวกเขาช่วยกันยกตู้อย่างระมัดระวัง |
While they lifted that cupboard carefully |
|
|
|
พวกเขาผลัก พวกเขาดึง พยายามเต็มที่ |
They pushed, they pulled, they tried their best |
|
Sweat on their shirts, no time to rest |
เหงื่อซึมบนเสื้อ ไม่มีเวลาหยุดพัก |
|
จนต้องหยุดกลางทาง สูดลมหายใจ |
Til they stopped halfway, catching some air |
|
One man said, “We’ll never get it upstairs.” |
ชายคนหนึ่งพูดว่า “เราไม่มีทางยกมันขึ้นไปชั้นบนได้แน่” |
|
อีกคนมองด้วยหน้าสงสัย |
The other man stared, a puzzled frown |
|
“Upstairs? I thought we’re taking it down.” |
“ชั้นบนเหรอ? ผมคิดว่าเรากำลังยกลงด้านล่างนะ” |
|
โอ้… ชีวิตช่างขำ เมื่อแผนพลิกไปมา |
Oh, life is funny when plans twist around |
|
Upstairs or downstairs — which way were we bound? |
ขึ้นชั้นบนหรือลงชั้นล่าง — เราจะไปทางไหนกันแน่นะ? |
|
|
|
Sometimes we think we know where things should go |
บางครั้งเราคิดว่าเรารู้ว่าของควรอยู่ตรงไหน |
|
แต่ชีวิตมักพาไปยังมุมที่เราไม่เคยคาดคิด |
But life turns corners we don’t always know |
|
A room too small, a burden too wide |
ห้องเล็กเกินไป ภาระใหญ่เกินตัว |
|
บางครั้งเราหัวเราะ บางครั้งเราถอนใจ |
Sometimes we laugh, sometimes we sigh |
|
|
|
พวกเขาผลัก พวกเขาดึง พยายามเต็มที่ |
They pushed, they pulled, they tried their best |
|
Sweat on their shirts, no time to rest |
เหงื่อซึมบนเสื้อ ไม่มีเวลาหยุดพัก |
|
จนต้องหยุดกลางทาง สูดลมหายใจ |
Til they stopped halfway, catching some air |
|
One man said, “We’ll never get it upstairs.” |
ชายคนหนึ่งพูดว่า “เราไม่มีทางยกมันขึ้นไปชั้นบนได้แน่” |
|
อีกคนมองด้วยหน้าสงสัย |
The other man stared, a puzzled frown |
|
“Upstairs? I thought we’re taking it down.” |
“ชั้นบนเหรอ? ผมคิดว่าเรากำลังยกลงด้านล่างนะ” |

