ตอนที่ 3: ข่าวร้าย
Episode 3: The Sad News
ช่วงนั้น…นนท์เริ่ม “ดีขึ้น” แล้ว
During that time… Nont had started to feel better.
ไม่ได้หมายความว่าเขาลืมพลอยได้
It didn’t mean he had forgotten Ploy.
แต่เขาเริ่ม “อยู่กับการไม่มีเธอได้” มากขึ้น
But he was beginning to live with her absence.
เย็นวันหนึ่ง
One evening.
เขานั่งอยู่ในร้านอาหารเล็ก ๆ
He sat in a small restaurant.
ตรงข้ามเขา…มีผู้หญิงคนหนึ่ง “น้ำ”
Across from him… sat a woman, Nam.
น้ำ / Nam
“นี่ นายไม่ค่อยพูดเลยนะวันนี้”
“You’re unusually quiet today.”
นนท์ / Nont
“เปล่า…แค่คิดอะไรนิดหน่อย”
“Nothing… just thinking a bit.”
น้ำ / Nam
“เรื่องงาน?”
“About work?”
นนท์ส่ายหัว
Nont shook his head.
นนท์ / Nont
“เคยมีใครบางคน…ที่เราลืมไม่ได้ไหม”
“Have you ever had someone you just couldn’t forget?”
น้ำชะงักไปนิดหนึ่ง แต่ก็พยักหน้า
Nam paused for a moment, then nodded.
น้ำ / Nam
“เคยสิ…แต่สุดท้ายเราก็ต้องใช้ชีวิตต่ออยู่ดี”
“Of course… but in the end, we have to keep living.”
คำพูดนั้น…ไม่ได้ทำร้ายเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
Those words… didn’t hurt like they used to.
มันทำให้เขารู้สึกว่า…บางทีเขา “พร้อม” แล้ว
Instead, it made him feel like… maybe he was ready.
หลังจากวันนั้น นนท์เริ่มเปิดใจมากขึ้น
After that day, Nont began to open up more.
เขาหัวเราะได้ง่ายขึ้น และคุยกับน้ำมากขึ้น
He laughed more easily and talked to Nam more often.
บางครั้ง…เขาก็คิดว่า ชีวิตควรไปต่อได้แล้ว
Sometimes… he thought life should move on.
คืนนั้น เขากลับมาที่ห้อง
That night, he returned to his room.
ทุกอย่างดูปกติ…จนสายตาไปหยุดที่ลิ้นชัก
Everything felt normal… until his eyes stopped at the drawer.
ลิ้นชักที่เก็บกล่องสีแดงไว้
The drawer that held the red box.
นนท์ / Nont
“ไว้ก่อนแล้วกัน…”
“Maybe later…”
เช้าวันถัดมา มีเสียงเคาะประตู
The next morning, there was a knock on the door.
มีซองจดหมายวางอยู่หน้าห้อง ไม่มีชื่อผู้ส่ง
An envelope lay outside. No sender.
เขาหยิบมันขึ้นมา ด้วยความรู้สึกแปลก ๆ
He picked it up, feeling uneasy.
เขานั่งลง และเปิดซองอย่างช้า ๆ
He sat down and slowly opened it.
จดหมาย / Letter
“ถึง นนท์ ฉันคือแม่ของพลอย”
“To Nont, I am Ploy’s mother.”
หัวใจเขาเหมือนถูกบีบ
His heart tightened.
จดหมาย / Letter
“พลอยเสียชีวิตแล้ว”
“Ploy has passed away.”
ตัวหนังสือเริ่มเบลอ น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว
The words blurred as tears fell.
จดหมาย / Letter
“เธอฝากของขวัญชิ้นสุดท้ายไว้ให้คุณ”
“She left one last gift for you.”
นนท์ลุกขึ้นทันที และเปิดลิ้นชัก
Nont stood up immediately and opened the drawer.
กล่องสีแดงยังอยู่ที่เดิม
The red box was still there.
มือของเขาสั่น ขณะหยิบมันขึ้นมา
His hands trembled as he picked it up.
นนท์ / Nont
“ฉัน…พร้อมหรือยัง”
“Am I… ready?”
ไม่มีความหวังอีกต่อไป มีแต่ความจริง
There was no more hope—only reality.
เขาหลับตา สูดหายใจลึก และแตะโบสีแดง
He closed his eyes, took a deep breath, and touched the red ribbon.
เป็นครั้งแรก…ที่เขากำลังจะทำลายคำสัญญา
For the first time… he was about to break a promise.