🖤 ตอนที่ 5: จุดจบที่คาดไม่ถึง
Black Love — Episode 5: The Unexpected Ending
“นี่มันไม่จริง…”
“This… isn’t real…”
กานต์พึมพำ สายตาจ้องใบรับรองการสมรสในมือ
Karn muttered, staring at the marriage certificate in his hands.
ลายเซ็นนั้น…เป็นของเขา
The signature… was his.
“ไหม…นี่มันเรื่องบ้าอะไร”
“Mai… what is this?”
“นายแค่ลืมไปเท่านั้นเอง”
“You just forgot.”
ภาพบางอย่างพุ่งเข้ามาในหัวเขา
Something suddenly surged into his mind.
เสียงฝนตก เสียงหัวเราะ
Rain. Laughter.
“กานต์…อย่าทิ้งเราไปนะ”
“Karn… don’t leave me…”
ภาพเริ่มชัดขึ้น
The memory became clearer.
ไหม…กำลังร้องไห้
Mai… was crying.
แล้วภาพสุดท้ายก็ปรากฏ
Then the final image appeared.
มือของเขา…ผลักเธอ
His hands… pushed her.
แรงเกินไป
Too hard.
เสียงร่างกระแทกพื้น
A body hitting the floor.
เลือด…ไหลออกมา
Blood… spreading.
“ไม่…”
“No…”
กานต์ตัวสั่น
Karn trembled.
“เธอตายไปแล้ว…”
“You’re dead…”
ไหมเอียงหัว
Mai tilted her head.
“แล้วฉันมานั่งอยู่ตรงนี้ได้ยังไงล่ะ กานต์”
“Then how am I sitting right here?”
ทันใดนั้น ทุกอย่างก็เงียบลง
Suddenly, everything fell silent.
คาเฟ่ว่างเปล่า
The café was empty.
เหลือแค่เขา…กับเธอ
Only him… and her.
ไหมเดินเข้ามาใกล้
Mai walked closer.
กระซิบข้างหูเขา
She whispered beside his ear.
“ถ้านายลืม…”
“If you forget…”
“…เราจะทำให้นายจำใหม่ทุกวัน”
“…I’ll make you remember again. Every day.”
เธอวางแก้วลาเต้ลงบนโต๊ะ
She placed a cup of latte on the table.
ไอน้ำลอยขึ้น…เหมือนเช้าวันแรก
Steam rose… like the very first morning.
แล้วเธอก็หายไป
Then she vanished.
กานต์นั่งอยู่คนเดียว
Karn sat alone.
ในความเงียบ
In silence.
เขาหยิบแก้วกาแฟขึ้นมา
He picked up the cup.
มันยังอุ่นอยู่
It was still warm.
กรุ๊งกริ๊ง…
Chime…
ประตูเปิดอีกครั้ง
The door opened again.
หญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามา
A girl walked in.
ใบหน้าคุ้นเคย
A familiar face.
“รอนานไหม”
“Did you wait long?”
กานต์ชะงัก
Karn hesitated.
เหมือนมีบางอย่างพยายามจะเตือนเขา
As if something tried to warn him.
แต่สุดท้าย…มันก็หายไป
But in the end… it faded.
“ไม่นานหรอก”
“Not long.”
ไหมนั่งลง
Mai sat down.
“ลาเต้ร้อน ไม่ใส่น้ำตาลค่ะ”
“Hot latte. No sugar.”
ทุกอย่าง…เริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
Everything… began again.
เหมือนเดิมทุกอย่าง
Exactly the same.
ยกเว้นแค่…
Except for one thing…
ความจริงที่ถูกฝังไว้ลึกลงไป
The truth buried deep inside.
และจะไม่มีวัน…หายไป 🖤
And it will never… truly disappear. 🖤